Włodzimierz Lech

Włodzimierz Lech, używający pseudonimów Mławiak i Powiślak, urodził się 3 lipca 1920 roku w Mławie. Był podporucznikiem piechoty Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej oraz cichociemnym. We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. Pod koniec grudnia przekroczył granicę polsko-słowacką, a w styczniu 1940 roku dotarł do Francji. Służył w 6 Kresowym pułku strzelców pieszych i uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Camp de Coëtquidan. W czerwcu 1940 roku przedostał się do Wielkiej Brytanii i służył w 1 Batalionie Strzelców 1 Brygady Strzelców.

Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony w sierpniu 1943 roku i przeniesiony do bazy przerzutowej w Brindisi. W nocy z 14 na 15 kwietnia 1944 roku zrzucono go do kraju w ramach operacji „Weller 11”. Początkowo służył w Kedywie Podokręgu Rzeszów AK. Zginął 8 maja 1944 roku w Łęgu, podczas obrony magazynu broni otoczonego przez Niemców. Pośmiertnie otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Był synem Stanisława i Kazimiery oraz młodszym bratem Jana Lecha. Jego nazwisko znajduje się na tablicy poświęconej poległym cichociemnym w kościele św. Jacka w Warszawie; upamiętnia go również pomnik w Łęgu.

Na podstawie artykułu „Włodzimierz Lech” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.