Jan Krudowski

Jan Krudowski (26 maja 1882-1940) był oficerem Wojska Polskiego i kapelmistrzem. Ukończył konserwatorium w Krakowie w 1903 roku. Należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego, a także uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1923 roku służył jako kapelmistrz, początkowo kontraktowy, następnie zawodowy. W latach 30. prowadził orkiestry 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich oraz 16 pułku piechoty w Tarnowie. W 1935 roku przeniesiono go w stan spoczynku. Osiągnął stopień porucznika, a w 2007 roku został pośmiertnie awansowany do stopnia kapitana.

Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i osadzony w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku przewieziono go do Katynia, gdzie został rozstrzelany. Jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku; spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu. Był żonaty i miał dwoje dzieci. Upamiętniono go na tablicy poświęconej ofiarom zbrodni katyńskiej związanym z Tarnowem oraz dębem pamięci zasadzonym w Bochni. Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości i Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Jan Krudowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.