Andrzej Malanowski

Andrzej Malanowski, polski prawnik, nauczyciel akademicki i dziennikarz, urodził się 4 października 1940 w Mławie. W 1952 tworzył i rozpowszechniał ulotki, za co wykluczono go ze szkoły. W 1964 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1970 uzyskał stopień doktora. Do 1988 pracował naukowo na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni, specjalizując się w prawie pracy. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i działał w Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z opozycją, publikował w wydawnictwach drugiego obiegu i zajmował się ich kolportażem. W 1986 współtworzył podziemne pismo „Nowy Ton”, a w 1988 dołączył do Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. Po przemianach politycznych pracował jako urzędnik w Głównym Urzędzie Ceł, dziennikarz „Nowej Europy” i dyrektor w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Wykładał także w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1991 i 1993 roku. Zmarł 25 lipca 2010 w Warszawie. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Andrzej Malanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.